EDWARD GUZIAKIEWICZ • ZAPISKI • FRAGMENTY UTWORÓW • WYDARZENIA

M E N U

O mnie

Home
2019
2018
2017
2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
grudzień
listopad
październik
wrzesień
sierpień
lipiec
czerwiec
maj
kwiecień
marzec
luty
styczeń
2009
2008
2007
2006
2005
2004

Kategorie
Recenzje filmowe(16)
A jeśli jutra nie będzie(36)
Obcy z Alfy Centauri(17)
Hegemone(13)
Bunt androidów(47)
Enbargonki (48)
Hurysy z katalogu(40)
Syreny z Cat Island(8)
Zdrada strażnika planety(23)
Imprezy kulturalne(85)
Publikacje(43)
Cztery pory roku(30)

Starsze wpisy
2002-2004
blog.guziakiewicz.vxm.pl


Strony autora
guziakiewicz.pl
guziakiewicz.vxm.pl
e.guziakiewicz.pl


Fantastyka
w świecie iluzji sf
podróże sf
fantasy
mikropowieści sf


Nastolatki
nastolatkom
randka
savoir-vivre
wakacje w Izraelu
z oazą na ty
szukanie Boga


Inne blogi
Ryszard Hop
Wiesław Hop
Edward Bolec
Justyna Żelazo
Joanna Duszkiewicz
Andrzej Talarek
Zbigniew Michalski









Zima


      Przyszła zima, niesforna i zadziorna, nie licząca się z tym, że w kalendarzu jeszcze jesień. Powiało, sypnęło śniegiem, mróz ścisnął i trzyma. Bez ciepłych ciuchów ani rusz. Jako że to kapryśna pani, trudno przewidzieć, co jej jeszcze wpadnie do głowy. Może nas opuści i znudzona pogna gdzieś dalej, a święta będą „po wodzie”?
     

01.12.2010 :: 08:00
Link | Komentuj (0) | Główna


Opłatek ZLP


      Sobota, 4 grudnia, Osiedlowy Klub Kultury „Karton” na Baranówce. Mimo obfitych opadów śniegu decyduję się na wyjazd do Rzeszowa i udział w opłatku oddziału Związku Literatów Polskich. Atmosfera świąteczna, a w nastrój wpisują się prezentowane przez obecnych utwory o tematyce bożonarodzeniowej. Stoły obficie zastawione. Dzielimy się opłatkiem i składamy sobie życzenia.

04.12.2010 :: 22:00
Link | Komentuj (0) | Główna


Międzynarodowy Dzień Praw Człowieka


      Jest obchodzony 10 grudnia w rocznicę podpisania przez ONZ Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka (1948 r.).
      Wszyscy ludzie rodzą się wolni i równi pod względem swej godności i swych praw.


10.12.2010 :: 08:28
Link | Komentuj (0) | Główna


Not so serious God, and so pathetic human…


Ukazał się drukiem w języku angielskim (wydanie dwujęzyczne) tomik wierszy Wiesława Zielińskiego “Żart Pana Boga” (Wydawnictwo Dreams), a w nim na okładce niewielki fragment mojego wstępu z polskiego wydania. A oto cały wstęp z polskiego wydania w redakcyjnym tłumaczeniu na angielski...


      Wiesław Zieliński in his collection of poems “The joke of Lord God” shares his religious philosophy of life with the readers in a proper to him straightforward and direct way. The author does it in a totally honest way and doesn’t juggle with platitudes and banalities. We got used to that so-called fundamental life ideology needs to be a collection of platitudes. It doesn’t need to. His thought is not so bookish, not invented at the green desk, not taken from the university lectures, escaping the traditional methodological divisions but probably thanks to that it is unassuming, genuine and intriguing.
      His testimony about the world and God is — looking on the one hand — a testimony of a very intelligent human, whereas on the other — a testimony of a neighbour, experiencing a deep suffering. Therefore to some extent these are Job’s poems (From depths I have called Thee, Jehovah…; Psalms 130, 1) but the are not restrictive, not for an applause, they are a little bit twisted and rebellious like the author. However, they are not totally unorthodox. In New Testament books we discover Jesus who, in dire despair calls: “My God, my God, why have you forsaken me?” (Mathew 27,46). However is that the reason why His mission dashes to the ground?
      The author of this volume in his understanding of life is close to the trend of the atheistic existentialism (Camus, Sartre, Kafka), he doesn’t have a feeling of alienation, resulting from the total rejection of God. He deeply believes in Him. In these poems the reader still finds a religiously coloured, Platonic conviction of immortality of human soul. However, despite it the author doesn’t reckon so as God was fair towards a human. In his opinion the creation is a specific joke of God, a frolic, an ironic multilevel game, consisting however — what is worth emphasizing — a sort of challenge for a reflective man in the street.
      Every human feels the tiresome results of sophisticated frolics of the Watchmaker of the world. Especially the one who feels that is the author. I think I won’t be wrong if I put an equals sign between him and the lyrical subject. In a poem Naked he writes that God had created him as a neurasthenic invalid with a heart of a coward, helpless towards the surrounding world because he’s endowed with oversensitivity. He similarly believes in a title work The joke of Lord God. He prefers here a charge against God:
            You’ve put a heart of hare in the human’s coating
            with a posture of a heavyweight boxer.

      Even if this boxer feels like a favoured one, because he had got something special from God, a gift of a special feeling, it doesn’t change the fact that in his eyes the creation in the mockery. It’s a the work which is consciously or unconsciously bungled by God. The work which is not too serious and responsible. God plays with a human like a cat with a mouse. Despite the fact that in the background we can see a future immortality, this game doesn’t seem to be so funny. In a poem From the secrets of meditation he writes:
            Created in the image and likeness of
            the Divine Being, we are born in a similar way
            as the body gets rid of
            the stinking digestion waste.

      Isn’t that an irony, a joke as it results from the next lines that this faeces is made by God as a temple of the spirit?
      Not only God created a human in His image. The human also creates God in their likeness in ruts of their life. So, the experience of God is just as the life of a human. It’s different in the brightness of a day because it’s full of glory. It’s also different in the darkness of a night when God looks like a demiurge baring threateningly his teeth to the person lying on the sickbed. It’s worth emphasizing that the author isn’t afraid of God. He doesn’t remind the first human from a period of creation, who hides himself from Creator and justifies: I was afraid because I was naked (Genesis 3, 10). However, the author is willing to carry on a discussion with God. In this volume it’s a poetic and intellectual discussion. The author suffers so he accuses God hastily. He experiences in his own opinion an unsuccessful life and that’s why he is ready to fight for himself as many other God’s men in a Christian tradition.
      I recommend these poems because they make one think. They make us aware that a mystery of the human existence can’t be revealed by sitting in libraries and reading clever theological books or by appealing to hackneyed catechism definitions like to the beads of rosary. We need persistently to look for by ourselves, very often gropingly in the silent mystique of an ordinary day. And if somebody is a poet it is necessary for them to write poems.


11.12.2010 :: 15:00
Link | Komentuj (0) | Główna


Jubileusz „Korso”


      Piątek, 17 grudnia. Jestem zaproszony na jubileusz wydania 1000 numeru tygodnika „Korso”. Uroczystość odbywa się w Karczmie Polskiej przy ul. Partyzantów w Mielcu. Stół szwedzki obficie zastawiony, Sala Kresowa pełna gości, z tego połowa to moi znajomi. Wraca atmosfera lat dziewięćdziesiątych, dekady, w której współpracowałem z tym tygodnikiem, zamieszczając w nim teksty. Tu debiutowałem z fantastyką, bowiem na łamach „Korso” ukazywała się w odcinkach (1995-1996) moja mikropowieść SF „Ekscytoza”.



17.12.2010 :: 22:30
Link | Komentuj (0) | Główna


Wesołych Świąt i szczęśliwego Nowego Roku 2011!



Wesołych Świąt!


19.12.2010 :: 19:00
Link | Komentuj (0) | Główna